امروز در حال ورق زدن شمار 317 مجله چلچراغ بودم كه تصاوير سفرهاي استاني رئيس جمهور عزيز،توجهم را به خود جلب كرد.از سطر سطر مطلبش خشم و ناراحتي مي باريد.قسمت اول مطلب دور و بر استقبال مردمي مي چرخيد و سعي مي كرد كه استقبال از اين سفرها را كم نشان دهد.قسمت دوم را كه خواندم ديگر نتوانستم جلوي خنده ام را بگيرم.نوشته بود:به هر روي محمود احمدي نژاد كه بسياري از كارشناسان سياسي اعتقاد دارند بر اساس يك برنامه حساب شده هيچ گاه سفرهاي انتخاباتي اش را متوقف نكرده و طبعا آن را تا خرداد 88 پي خواهد گرفت.

كسي نيست به چلچراغي هاي بي چراغ بگويد كه كدام انسان قدرت طلبي هست ،كه بار سنگين اينگونه سفرهاي استاني را به دوش بكشد،آن هم براي تبليغات انتخاباتي؟كسي كه مي خواهد از قدرتش لذت ببرد،مگر نمي داند كه فعاليت شبانه روزي و طاقت فرسا ،در جهت عكس اين تن آسايي و قدرت طلبي است؟تعجب مي كنم كه چرا بعضي ها چيز به اين واضحي را نمي توانند ببينند.صحبت هاي دكتر ،در جمع دانشجويان به خاطرم مي آيد كه مي گفت: " بعضي ها طوري رفتار مي كنند و صحبت مي كنند كه انگار اين دولت ،هيچ كار خوبي انجام نداده است.حتي يك كار كوچكي كه شبهه خوب بودن دارد"از چلچراغي كه مطالب فرهنگي،سينمايي و طنز قابل تعريفي هم ندارد،انتظار نداشتم كه به تحليل سياسي بنشيند.البته اين ها همه در ادامه سريالي است كه اعتماد ملي جناب كروبي آن را آغاز كرد با آن مطلب دلفين هايش.جالب است كه اينها حاميان افرادي هستند كه اگر در دو هفته اي كه فرصت تبليغات انتخاباتي دارند به سفرهاي خيلي سبك و كم برنامه هم بروند تا مدت ها از سفرهاي كاري اجتناب مي كنند و خستگي آن را تا مدت ها روي دوششان حس مي كنند و به زبان مي آورند.فكر مي كنم بركات حضور كم هزينه دولت و رئيس جمهور عزيز در استان ها اينقدر هست، كه حتي گردانندگان امثال چلچراغ هم نتوانسته اند اهميتش را ناديده بگيرند.آخر چلچراغ را چه به تحليل سفرهاي استاني.همان طنزهاي بي مزه اش را بنويسد آبرويش كمتر مي رود.

اي مگس عرصه سيمرغ نه جولانگه توست.