بسم الله الرحمن الرحیم

- ناخود آگاه ذهنم به سمت حرفی رفت که چند سال پیش، به نقل از کسینجر خوانده بودم که می گفت: "دو تابو در ذهن و فرهنگ مردم ایران حک شده که اگر این دو را بتوان شکست و یا حد اقل از شدتش کاست، بدون در گرفتن جنگ، پیروزی از آن ما شده است:

1- ....

2- ...."

- هر کدام از ما در این مدت کوتاهی که از رأی آوردن اوباما می گذرد تحلیل ها و نظرات زیادی را در مورد این واقعه شنیده ایم. نمیدانم چرا؟ ولی از همان زمان پیش از انتخابات، اصلا نسبت به این روشن بودن نتیجه ی انتخابات و وجود نداشتن شک و تردیدی در اذهان ما ایرانیان در مورد مطلوبیت و ترجیح اوباما بر مک کین احساس خوشایندی نداشتم.

گذشت و همانگونه که انتظار می رفت، اوبامای جوان که بر این ویژگی جوانی خود حتی با دویدن و پریدن رویstage  سخنرانی های انتخاباتی اش تأکید می کرد رأی آورد. ولی .... همه می دانستیم که یک جای کار می لنگد. در اسمش آشکارا نشانه های عینی رگ و ریشه های عرب، آنهم مسلمان و باز هم نه هر مسلمانی که نام مقدس شیعیان دیده می شد. رنگ پوستش با تمام رئیس جمهور های پیشین متفاوت بود. عنصر change، عنصر غالب در شعار هایش بود. ذهن همه در مقابل این همه وضوح و روشنی امر، گارد می گرفت. با این اوصاف است که به نظر می رسد که اظهارات اوباما در جمع سران یهود، نه ادای دین به و اعلام چاکری به سران، که تدبیری برای تبعید ذهن ما از شک کردن به صراحت و برنامه ریزی شده بودن داستان بود.

اوباما رأی آورد و از تغییرات تمام دنیا مهمتر، تغییراتی بود که در گفت و گو های میان دوستان و آشنایان دیده می شد که اگر نگویم خوش بینی و رجاء، در کلام حد اقلی می توان گفت عدم بدبینی نسبت به امریکا – نه ملت آن که دولت آن - و سیاست هایش در آن مشهود بود.

اوباما آمد. با شعار change آمد. ولی تنها تغییر مهم، ذهنیت ما در مورد آمریکایی بود که حد اقل 30 سال است که در ذهن پیر و جوان، بزرگترین دشمن بوده است.

- ناخود آگاه ذهنم به سمت حرفی رفت که چند سال پیش، به نقل از کسینجر خوانده بودم که می گفت: "دو تابو در ذهن و فرهنگ مردم ایران حک شده که اگر این دو را بتوان شکست و یا حد اقل از شدتش کاست، بدون در گرفتن جنگ، پیروزی از آن ما شده است:

1- حجاب (که به نظر الحمد لله هنوز تابو مانده)

2- امریکا ستیزی (برداشت آزاد)

خدا می داند که چقدر با هم زبان شدن با افواهیات عوامانه، این انتظار استکبار را برآورده کرده ایم. امید است که خودمان هم بدانیم..

"إقرأ کتابک کفی بنفسک الیوم علیک حسیبا"