چند هفته بيشتر به انتخاباتي شدن فضاي كشور باقي نمانده است.البته چند وقتي هست كه صحبتهاي انتخاباتي در كشور جريان دارد.همه بحث هاي انتخاباتي يك ربطي به رئيس جمهور دارد.يكي مي گويد اگر او بيايد مي آيم،يكي مي گويد چون او هست نمي آيم.يكي مي گويد مي آيم تا جلوي او بايستم.همه اين يكي ها در صحبت هاي شان طوري وانمود مي كنند كه انگار رياست جمهوري منتظر آنها ست و راه پاستور ،بدون هيچ مانعي براي آنها هموار است.اما خودشان هم مي دانند كه تنها يك چيز است كه معادلات آنها را برهم مي ريزد و آن هم وجود فردي است به نام محمود احمدي نژاد.در انتخابات رياست جمهوري 1384 ،با وجود اين كه دكتر احمدي نژاد در كشور فردي آن چنان شناخته شده نبود،اما آوازه محبوبيتش كشور را پر كرده و همين محبوبيت و جذابيت وجود او بود،كه باعث شد شناخته شده ترين فرد كشور در مقابل او شكست بخورد.اما وضع انتخابات 1388 چگونه خواهد بود؟هيچ شهر و شهرستاني در كشور وجود ندارد كه حضور رئيس جمهور را در ميان خود درك نكرده باشد.اگر در مرحله اول سفرهاي استاني مي شد گفت كه استقبال مردم از محمود احمدي نژاد به علت ناشناخته بودن وجود او و عملكرد او است و اين استقبال در سفرهاي اول هر رئيس جمهوري به هرجايي قابل پيش بيني است،اما بيان چنين سخني درباره دور دوم سفرهاي استاني رئيس جمهور و دولت نهم،به بيراه رفتن است.استقبال مردمي از رئيس جمهور در سفرهاي استاني دوره دوم،متفاوت از دوره اول است.حمايت مردمي از دكتر احمدي نژاد در شهرستان ها و استان هاي گوناگون كشور،به علت عملكرد او و مديرانش در آن استان ها و شهرستان ها است.اين را هيچ تحليل گر و هيچ نامزد رياست جمهوري سال آينده ،نمي تواند كتمان كند كه محبوبيت محمود احمدي نژاد بسيار بيشتر از سوم تير 84 است.از همين حالا مي توان تيتر روزنامه هاي فرداي انتخابات را حدس زد : احمدي نژاد پيروز شد.