چهارمین واجب از واجبات حج و نخستین عمل از اعمال منی ،رمی است.در روز دهم ذی الحجه ،باید جمره عقبه (کبری) رمی شود.امسال یکی از آن سال هایی بود که در ذی الحجه رمی شیطان از حالت نمادینش درآمد و البته این در منی انجام نشد.دهم ذی الحجه هم نبود.رمی کننده هم حاجی نبود.سنگی نبود،کفش بود.امسال در پانزدهم ذی الحجه و در بغداد ،کیلومتر ها دورتر از منی و بیت الله الحرام،و در برابر نماد عینی فساد ،تباهی و ظلم یک خبرنگار از جان گذشته و مجاهد عراقی که نخواست همانند دولتمردانش پا به لانه فساد کاخ سفید بگذارد و یا در خاک کشورش دست آنها را به گرمی بفشارد،رمی جمره را این بار با کفش انجام داد.منتظر الزیدی امسال به حج نرفت ،اما بزرگترین اعمال حج که عبارتند از برائت از مشرکین و رمی شیطان را در برابر مفسد و ظالم جهانی با شجاعت تمام انجام داد.امسال خیلی کم ،افرادی بودند که رمی شیطان کنند.امسال سال پیوندهای سران نامسلمان اسلامی،با شیطان بود.حسنی مبارک نامبارک،گذرگاه رفح را بست و دست در دست شیطان گذاشت.امیر عبدالله با اسرائیل پیمان بست،عبدالله گل به تل آویو می رود.دولت عراق توافقنامه را امضا کرد.شیخ الازهر خبر ندارد! که در غزه چه می گذرد و عاشقانه دست در دست آغشته به خون پرز می گذارد و علاقه اش را به تکرار این عمل نمی تواند کتمان کند.

رمی جمره استقبال کنندگان زیادی داشت اما از طرفی دیگر کم بودند کسانی که رمی شیطان زمان کنند.سید حسن نصرالله ،محمود احمدی نژاد،اسماعیل هنیه تنها سرانی بودند،که هیبت شیطان بزرگ را شکستند.امروز همانطور که سنگ نماد مبارزه انتفاضه فلسطینان شده است و موشک نماد حزب الله،کفش الزیدی نماد مقاومت عراق خواهد شد.عراق به سازشکاران نیازی ندارد،عراق هزاران منتظر الزیدی می خواهد .

به امید روزی که مبارزات مجاهدان عراقی،ننگی را که سازشکاران ترسو،به مردم مظلوم عراق تحمیل کردند،پاک کنند و عراق با خون مجاهدان از جان گذشته و مسلمانش آزاد شود.عراق با ننگ ،ترس ،سازشکاری و توافقنامه آزاد نخواهد شد.برای آزادی و نجات مجاهد بزرگ منتظر الزیدی ،و همه اسیران مظلوم دعا کنیم.

آیا آن روز نیز خواهد رسید که به دست ما چنان رمی شیطانی انجام شود که دیگر هیچ ظالمی جرات نکند به هیچ جایی پای بگذارد؟