شور شروع می شه
حاج قربون میره بالای منبر ...
عمو حسین ... عمو حسین ...
عمو حسین ... عمو حسین ...
تا یه ذکر به جونت نشسته ول نکن ...
حسین وااااااااااااااااااااااای ...
عمو حسین ... عمو حسین ...
ملت دیگه مست شدند ...
حاجی: دستت بالا نمیاد سینه بزنی جا نیست عیب نداره ... داد که می تونی بزنی ...
جمعیت دیگه داره منفجر می شه ...
آخ مسلمانان حسین مادر ندارد ...................................
حسین حسین حسین حسین
کسی امشب سالم از این مجلس بره بیرون به خودش ظلم کرده ...
بیهوش ها رو همینطور دارن می برن بیرون ...
حاج قربون:همه چراغ ها رو ۲ دقیقه خاموش کنید ...
دیگه چشم چشم رو نمی بینه ...
همه جا سیاه
حاجی تلقین رو شروع می کنه:
افهم اسمع یا عبدالله ...
اینجاست که فقط از خدا میخوای جونت رو همون لحظه بگیره ...
آخرش هم دعای فرج:
الهی عظم البلا وبرح الخفا ...
بگذار آدمیان طعنه زنند دم گویند
هرکه خود را سگ کوی تو نخواند آدم نیست ...

