در روزهای اخیر نمایندگان مجلس بیانیه ای در حمایت از سخنان رهبری در عید مبعث صادر کردند.ولی معظم فقیه در این سخنان تذکراتی را خطاب به نخبگان فرمودند که از جملۀ آنها مراقبت نسبت به گفتن ها و نگفتن ها بود.نگاهی به رفتار سیاسی نخبگان سیاسی در هفته های پس از انتخابات نشان می دهد یقینـآ بزرگان مجلس از جمله مخاطبان اصلی این سخنان بودند.انتظار این بود نخبگان سیاسی! مجلس در هفتۀ نخست پس از انتخابات، در دفاع از نظام و تنویر افکار عمومی جانانه وارد میدان می شدند و یا حداقل بعد از خطبه های نماز جمعۀ همان هفته، رفتار و گفتار خود را با فرمایشات مهم رهبری در خطبه های نماز، تراز می کردند اما متأسفانه به جای آنکه خود را هزینۀ نظام و ولایت کنند، عافیت طلبانه ولی را هزینۀ خود می نمایند، تا مبادا گزندی به ژست روشنفکری مضحکشان برسد.برخی باید به فکر رأی انتخابات آینده می بودند و چه زمانی از این بهتر که جایگاه خود را به عنوان چهره های معتدل و فراجناحی تثبیت کنند.برای برخی هم شاید دلیل اصلی این تکلیف گریزی مشکلات شخصی با دکتر احمدی نژاد بود.اما هر چه بود، خدا در اندیشۀ محاسبه گر آنها جایی نداشت و یا حداقل ضعف بصیرت مانع از اقدام به هنگام آنها بود.اقدامات این حضرات نخبه و بیانیۀ اخیرشان حاکی از این است که گویی حضرات به روی مبارک هم نیاورده اند که بخشی از آن نخبگان مد نظر رهبری، که باید مراقب باشند و مراقب نبوده اند خود ایشانند.واقعآ که منش جالبی است که افراد آن هنگام که باید، به وظیفۀ خویش عمل نکنند و بعد داد وا اسفا در محکومیت وظیفه نشناسی دیگران سر دهند.شاید این هم یکی دیگر از فنون عجیب و غریب سیاست ورزی پارلمانی است که جز نخبگان پارلمان دیگران از فهم آن عاجزند.
+ جمعه نهم مرداد 1388 ساعت3:4 بعد از ظهر | اسحاق ریاحی |
